De Oester

by Erik Schrama

11 21, 2015 | Posted in Algemeen | 0 comments

Een half jaar geleden mocht ik een ritueel begeleiding verzorgen bij het overlijden van 86 jaar die 6 maanden daarvoor weduwnaar was geworden, na bijna 64 jaar huwelijk.
Als Persoonlijk Symbool vond ik de oester; daarover heb ik het volgende gedicht geschreven. Ik zou het aardig vinden om, als iemand het gebruikt (letterlijk of -voor collega-ritueel begeleiders- als inspiratie voor een ritueel begeleiding) mij dit te laten weten.

Oester

Zoals een oester op de bodem van de zee,
voor vreemde elementen stijf de kaken op elkaar geklemd
is hem het lot en ’t leven voorbestemd
en is bij met dat lot en leven best tevree.
Haast ongenaakbaar met slechts ruwgevormd, maar binnenin glad schild
weerstaat hij storm en tij, weerbarstig en wilskrachtig elke aanval afgeslagen;
en zwijgend, klemmend, levend zonder klagen
de ziel boven de crisis uitgetild.
Toen, op een onbewaakt moment, het was maar even
doorbrak een korrel zand de weerstand van de sterke schelpendelen,
nestelde zich in ’t hart. En door haar zachte strelen
werd ‘korrel’ ‘parel’, gingen zij voortaan als partners door ’t leven.
Maar plots, toen na een lange tijd de parel hem ontviel
verging bij hem van lieverlee de zin van zijn bestaan. Zijn oude leven
was zonder parel niet meer zo compleet. Hij is nog even onder ons gebleven
en is nu weer bij haar: parel en oester weer verenigd als één ziel.

Erik Schrama

Delen met je netwerk? Klik hier:Share on FacebookEmail this to someonePrint this pageTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestShare on LinkedIn
Tags:

Leave a Comment



Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>